Daniel Adam Beadini: Na i lutemi Zotit të na ndryshojë situatën tonë, por Zoti na ka sjellë në këtë situatë kështu që ne duhet ta ndryshojmë vetën tonë

0

 

Gazeta NewBorn:
Faleminderit që morët kohë për të na vizituar në redaksinë tonë.

Daniel Adam Beadini:
Faleminderit për ftesën dhe mikpritjen.

Gazeta NewBorn:
Ju njiheni si atlet dhe biznesmen dhe jeni aktiv në politik si president i një partie politike.
Cila është puna juaj aktuale që preferoni të praktikoni?

Daniel Adam Beadini:
Unë jam një misionar që promovon vlera islame. Unë këtu i kushtoj rëndësinë më të madhe politikës, sportit, punës humanitare dhe mirëmbajtjes të ndërtesave muslimane.
Është e rëndësishme për ne që të praktikojmë fenë dhe të jetojmë një jetë ashtu siç dëshiron Zoti, kjo gjithashtu përfshin përhapjen e fesë përmes misionit.
Në gjuhën arabe ky mision ose kjo thirrje quhet Dawa.

Gazeta NewBorn:
Çfarë roli luan feja në jetën tuaj?

Daniel Adam Beadini:
Unë jam musliman dhe për mua feja luan një rol kryesor në jetën e përditshme. Feja na jep paqe, durim, forcë dhe identitet.
Feja na forcon në këtë botë dhe na përgatit për botën tjetër të pafundme të parajsës.
Islami na jep sukses, pa të ne jemi të humbur.

Gazeta NewBorn:
Si e vlerësoni situatën e muslimanëve në botë?

Daniel Adam Beadini:
Situata e muslimanëve në botë nuk është e keqe. Sigurisht, ka sfida dhe probleme për muslimanët dhe për të gjithë njerëzit në të gjithë botën.
Muslimanët janë një pjesë e rëndësishme në botën perëndimore (në Kanada, Amerikë, Evropë dhe Australi).
Sot në disa qytete evropiane, lindin më shumë muslimanë se jo-muslimanë në spitale, prandaj Islami po rritet më shpejt se çdo grup ose fe tjetër në perëndim.
Në Amerikën Latine dhe Afrikë, muslimanët gjithashtu jetojnë mirë dhe praktikojnë fenë e tyre hapur dhe në mënyrë shembullore.
Muslimanët janë grupi më i madh fetar në Afrikë dhe Azi dhe janë grupi i dytë më i madh në Evropë, Amerikë dhe Australi.
Muslimanët janë grupi me rritje më të shpejtë në të gjitha kontinentet.
Nuk ka më luftëra në kontinentet evropiane, amerikane dhe australiane.
Luftërat dhe konfliktet e sotme ekzistojnë vetëm në Afrikë dhe mbi të gjitha në Azi.
Unë mendoj se konfliktet në Afrikë që kanë mbetur do të zgjidhen shpejt, në mënyrë që të ketë paqe atje.
Konfliktet e mëdha janë të gjitha në Azi dhe këtu ne nuk do të jemi në gjendje t’i zgjidhim problemet shpejt.

Gazeta NewBorn:
Cilat janë konfliktet në Azi?

Daniel Adam Beadini:
Izraeli, Siria, Iraku, Irani, Jemeni, India, Pakistani, Rusia, Kina, Mianmari, Koreja e Veriut dhe vendet e tjera në Azi po na shkaktojnë probleme të mëdha.
Rusia, Kina, Pakistani, India, Izraeli dhe Koreja e Veriut janë fuqi bërthamore. 6 nga 9 fuqitë bërthamore janë në Azi dhe të gjitha vendet që duan të ndërtojnë armë bërthamore në të ardhmen e afërt janë të gjitha në Azi. Irani, Arabia Saudite, Turqia dhe vendet e tjera të rajonit dëshirojnë t’i kenë këto armë dhe kjo do ta bënte të gjithë situatën atje edhe më të rrezikshme.
Konfliktet dhe problemet më të mëdha janë në Lindjen e Mesme dhe Azinë Lindore. Në Lindjen e Mesme ka luftëra dhe konflikte të përgjakshme që e bëjnë jetën e rregullt jashtëzakonisht të vështirë.
Irani dhe Izraeli janë ato dy vende në Lindjen e Mesme që eksportojnë terrorizëm dhe shkaktojnë luftëra në të gjithë rajonin dhe është interesante që këto dy nga të gjitha shtete janë armiqtë kryesorë në rajon që duan ta shohin njëri-tjetrin të shkatërruar.
As në Kinë nuk ka të drejta të njeriut dhe njerëzit arrestohen, torturohen dhe vritën atje pa asnjë gjykim të drejtë, për më tepër, Kina është mbështetësi kryesor i Koresë së Veriut, Mianmarit dhe qeverive të tjera barbare në Azinë Lindore.
Muslimanët persekutohen dhe vriten në Kinë, Korenë e Veriut dhe Mianmar.
Kina dhe vendet e tjera të Azisë Lindore janë vende të rrezikshme jo vetëm për muslimanët, por për të gjitha pakicat dhe në të vërtetë edhe për popujt që përbëjnë shumicën atje.

Gazeta NewBorn:
Pse persekutohen dhe vriten muslimanët në Kinë dhe në përgjithësi në Azinë Lindore?

Daniel Adam Beadini:
Epo, Kina dhe shumica e shteteve në rajon janë komunist dhe ateist.
Komunistët atje janë islamofobë dhe duan ta ndalojnë Islamin në të gjithë shtetin.
Islami dhe ateizmi nuk do të bashkohen kurrë dhe në shtete si Kina ku ateizmi është në qeveri ka automatikisht konflikte me muslimanët dhe grupet të tjera fetare.
Kinezët kanë frikë sepse kanë vetëm 1 Kinë, nëse ata nuk e kanë këtë Kinë, atëherë ata nuk kanë asnjë vend tjetër në botë.
Muslimanët kanë mbi 60 shtete dhe janë pakica të forta në pothuajse të gjitha shtetet e tjera të botës.
Edhe në Kinë, muslimanët janë grupi i dytë më i madh dhe përfaqësojnë shumicën në provincën më të madhe kineze, e cila quhet Xinjiang. Komunistët në Kinë kanë frikë nga Islami dhe duan ta eliminojnë atë në vendin e tyre sepse ata e dinë se Islami është shumë i përhapur në Kinë dhe grupi fetar që rritet më shpejt se grupet e tjera.

Muslimanët jetojnë mirë në të gjitha vendet ku përbëjnë pjesën më të madhe të popullsisë. Për më tepër, ata jetojnë mirë në vendet që janë kryesisht të krishterë.
Nga 200 vendet e botës, mbi 90% janë muslimanë ose të krishterë dhe mund të thuhët që nuk ka probleme midis grupeve fetare në këto vende.

Gazeta NewBorn:
Çfarë zgjidhje keni për konfliktet dhe luftërat në Lindjen e Mesme?

Daniel Adam Beadini:
Që nga koha e profetit Muhamed as. deri në vitin 1917, Lindja e Mesme ka qenë gjithmonë pjesë e shteteve të ndryshme islamike.
Shteti i fundit musliman atje ishte Perandoria Osmane.
Perandoria Osmane ishte një shtet shumë i fortë dhe për këtë arsye sundoi me shekuj zona nga Gjermania deri në Afrikën qendrore.
Nacionalizmi dhe Lufta e Parë Botërore shkatërruan unitetin e Perandorisë Osmane dhe krijuan shumë shtete në rajon.
1917 ishte fillimi i problemeve në Lindjen e Mesme.
Izraeli, i cili u themelua në vitin 1947 e bëri situatën edhe më të komplikuar.
Sot Izraeli është një shtet shumë i vogël i rrethuar nga bota e madhe muslimane dhe brenda Izraelit ka shumë zona ku muslimanët përbëjnë shumicën.
Përsëri, unë mund të them të njëjtën gjë për Izraelin siç thashë për Kinën. Izraelitët kanë vetëm 1 shtet, nëse nuk e kanë atë shtet, atëherë ata nuk kanë asnjë vend tjetër por edhe para vitit 1947 ata nuk kishin asnjë shtet dhe jetuan në shtete muslimane për shumë shekuj.
Në 637, Jeruzalemi dhe Lindja e Mesme u bënë islamike. Lindja e Mesme ishte pjesë e perandorive muslimane nga 637 deri në 1917. Gjatë kësaj kohe, të gjithë popujt jetuan së bashku në paqe dhe hebrenjtë ishin gjithashtu një grup fetar i mbrojtur.

Të gjithë mësojnë në shkollë se ekzistojnë 5 fe botërore por në të vërtetë ka vetëm 2 fe botërore, të tjerat janë vetëm fe rajonale.
Hebrenjtë, hindusët, budistët përbëjnë shumicën vetëm në rajone të caktuara të botës edhe këtu ata nuk janë kudo në shumicë dhe jetojnë nga frika mos futen në pakicë.
Të gjitha këto grupe fetare rajonale janë të rrethuar nga Bota Islame.
Të gjitha zona ku këto grupe përbëjnë shumicën kanë pakica të mëdha muslimane që rriten më shpejt se këto grupe dhe kjo do të thotë se ekzistenca e tyre është e kërcënuar nga muslimanët dhe kjo krijon konflikte dhe luftëra atje, por duhet të thuhët se këto grupe jetuan në perandoritë islame për shumë shekuj.

Kur ka disa shtete në një rajon, gjithmonë ka probleme dhe e vetmja zgjidhje në Lindjen e Mesme është formimi i një shteti që bashkon dhe integron të gjithë popujt, pra duhet të ringjallet Perandoria Osmane, atëherë përsëri do të ketë paqe në Lindjen e Mesme dhe Ballkan.

Gazeta NewBorn:
A mendoni se Ballkani gjithashtu duhet të jetë pjesë e Perandorisë Osmane?

Daniel Adam Beadini:
Nga 1389 deri në vitin 1912 Ballkani ishte pjesë e Perandorisë Osmane dhe ballkanasit ishin shumë të fortë dhe të bashkuar si pjesë e rëndësishme të Perandorisë Osmane.
Shumë luftëra dhe krime të mëdha kanë ndodhur në Ballkan pas rënies së Perandorisë Osmane.
Pas rënies së Perandorisë Osmane, shqiptarët u masakruan nga serbët, bullgarët dhe grekët dhe të gjithë popujt e Ballkanit gjithmonë kanë masakruar njëri-tjetrin për arsye nacionaliste dhe shoviniste.
Miliona serbë, kroatë, boshnjakë, grekë, shqiptarë dhe bullgarë janë vrarë brutalisht që nga viti 1912, Ballkani vuajti veçanërisht shumë nga ngjarjet pas vitit 1912.
Në vitin 1913 Lufta e Dytë Ballkanike filloi kur Serbia, Greqia dhe Rumania patën mosmarrveshje me Bullgarinë për ndarjen e rajonit pas pushtimit të përbashkët të Maqedonisë.
Lufta e Parë Botërore filloi në 1914 dhe shkatërroi tërë ballkanin.
Lufta e Dytë Botërore filloi vetëm 21 vjet pas përfundimit të Luftës Parë Botërore në të cilën përsëri u vranë miliona njerëz në Ballkan.
Problemet në Ballkan nuk mbaruan me përfundimin e Luftës së Dytë Botërore.
Ballkani u bë komunist dhe Shqipëria u izolua nga bota. Fetë u ndaluan në Shqipëri dhe njerëzit atje nuk kishin më asnjë të drejtë njerëzore.
Shqiptarët në Jugosllavi ishin më mirë se ata në Shqipëri dhe kishin më shumë të drejta, por edhe këtu kishte faza të dhunës dhe persekutimit.
Gjatë fazave të tilla të persekutimit, shumë shqiptarë emigruan në Turqi dhe filluan një jetë të re atje.
Është e trishtueshme dhe skandaloze që shqiptarët nga Jugosllavia nuk u lejuan edhe vetëm të udhëtojnë në Shqipëri midis viteve 1945 dhe 1990.
Shqiptarët emigruan në të gjitha vendet perëndimore dhe në Turqi. Ata shkuan deri në Australi, por vendi i tyre Shqipëria i mbylli dyert dhe nuk pranoi asnjë shqiptar gjatë komunizmit.
Shqipëria më në fund u hap në vitin 1990 por mbeti një shtet i dobët, i shkatërruar dhe i pasigurt.
Në të njëjtën kohë Jugosllavia vuajti nga nacionalizmi dhe separatizmi dhe u shkatërrua në Luftërat Jugosllave.
Shqiptarët, Boshnjakët dhe Myslimanët e tjerë kurrë nuk mund të jetojnë të sigurt në Serbi ose në shtete artificiale si Jugosllavia. Luftërat Jugosllave dëshmuan edhe një herë që as serbët dhe as kroatët nuk janë në gjendje të jetojnë në paqe me popujt dhe fetë e tjera.

Vetëm Perandoria Osmane ishte në gjendje të bashkonte popujt e Ballkanit në mënyrë paqësore. Perandoria Osmane sundoi të gjithë Ballkanin për 500 vjet dhe ishte në gjendje të mbrojë të gjithë popujt dhe të ruajë gjuhët dhe kulturët e tyre, madje të gjitha kishat ishin të mbrojtura në atë kohë dhe të gjitha kishat në Ballkan që u shkatërruan u shkatërruan pas kohës së osmanëve.

Gazeta NewBorn:
Muslimanët në Ballkan sigurisht do ta mbështesin këtë ide. A do të ishin Bullgaria, Greqia dhe Serbia gjithashtu për një ringjallje të Perandorisë Osmane?

Daniel Adam Beadini:
Unë mendoj se të gjithë popujt e Ballkanit dëshirojnë një bashkim me Turqinë.
Bullgaria ishte pjesë e Perandorisë Osmane për 600 vjet deri në vitin 1912.
Në vitin 1914, vetëm 2 vjet pas pavarësisë nga Perandoria Osmane, Bullgaria u ribashkuar me Perandorinë Osmane dhe luftoi së bashku me osmanët kundër Rusisë dhe Serbisë në Luftën e Parë Botërore.

Bullgaria ishte tradicionalisht fuqia më e fortë në Ballkan dhe vendosi të luftojë në mënyrë të pavarur së bashku me osmanët kundër të tjerëve në Luftën e Parë Botërore.
Ata kurrë nuk do të kishin luftuar me Perandorinë Osmane kundër Serbisë dhe Rusisë të cilët janë vëllezër ortodoksë të bullgarëve nëse nuk do të kishin qenë të bindur se Perandoria Osmane është e fortë dhe besnike dhe e përshtatshme për një aleancë. Konsideroni se shumë ushtarë rusë ranë për çlirimin e Bullgarisë nga Perandoria Osmane vetëm disa vjet më parë.
Të gjitha kombet ballkanike janë inferiorë ndaj idesë së Perandorisë Osmane.
Ballkani u bë i pavarur nga osmanët në 1912 dhe u pushtua përsëri nga gjermanët, bullgarët dhe osmanët në 1914 (Lufta e Parë Botërore).
Shumë shtete u krijuan në Ballkan pas Luftës së Parë Botërore dhe ato u pushtuan përsëri nga Gjermania, Italia, Bullgaria, Hungaria, Kroacia dhe Shqipëria në Luftën e Dytë Botërore.
Vetëm Perandoria Osmane ishte në gjendje të bashkonte popujt e Ballkanit në mënyrë paqësore dhe vetëm Perandoria Osmane ishte mjaft e fortë për të mbrojtur Ballkanin nga luftëra civile dhe kundërshtarë jashtë rajonit, të gjitha shtetet e tjera si Gjermania Naziste, Bashkimi Sovjetik, Jugosllavia dhe shtetet e tjera mbijetuan vetëm shkurtimisht dhe u shkatërruan shpejt.
Ata pushtuan vetëm pjesë të vogla të Ballkanit, asnjë fuqi nuk ishte aq e fortë sa të mbizotëronte tërë Ballkanin përveç Perandorisë Osmane e cila përfshinte gjithë Ballkanin për shumë shekuj.
Kryeqyteti i kësaj perandorie ishte gjithashtu në Ballkan ku të gjithë popujt e botës jetuan së bashku këtu.

Gazeta NewBorn:
A duhet të integrohet edhe Evropa Perëndimore në këtë shtet?

Daniel Adam Beadini:
Kjo do të forconte unitetin dhe vëllazërinë e të gjithë njerëzve në këtë shtet.
Ne i duam të gjithë njerëzit dhe kulturat dhe duam t’i afrojmë me njëri-tjetrin.
Perandoria Osmane lidh Evropën, Azinë dhe Afrikën në një mënyrë shumë harmonike dhe të barabartë.
Gjermania është një fuqi e Evropës veriore. Rusia është një fuqi evropiane-aziatike. Perandoria Osmane ishte një perandori evropiane-aziatike-afrikane që përfshinte të gjitha kontinentet që ishin të njohura në atë kohë.
Nëse një shtet është përhapur në të tre kontinentet, ai përfaqëson më së miri shtetin ndërkombëtar, pasi të gjithë popujt mund të identifikohen me këtë shtet.

Gazeta NewBorn:
Perandoria Osmane ishte një monarki ose një sulltanat.
Cila formë e qeverisjes ju pëlqen më shumë? Monarkia apo demokracia?

Daniel Adam Beadini:
Të dy sisteme kanë avantazhet e tyre.
Një monark e drejton vendin më drejtpërdrejt dhe të gjithë identifikohen me mbretin dhe princin e tyre kështu që shoqëria është më vëllazërore në monarki.
Në një monarki jeta është si në një familje të madhe, ku të gjithë identifikohen me mbretin dhe mbretërinë.
Një monark i fortë udhëheq vendin më mirë sesa një parlament në të cilën nuk mund të gjesh një zë të përbashkët.
Çdo kompani ka një shef dhe çdo ushtri ka hierarkinë e saj, ku gjenerali është në krye të ushtrisë.
Në shtetet autoritare, vendimet merren gjithmonë menjëherë dhe gjithë populli dhe qeveria bëhen së bashku për të zgjidhur një problem.
Demokracisë perëndimore i mungon ky unitet dhe vendosmëri dhe sistemi paraqitet më i mërzitshëm, por sistemi ligjor shpeshherë është më i drejtë dhe më objektiv sesa në sistemet autoritare. Unë mendoj se përzierja midis monarkisë dhe demokracisë është forma optimale e qeverisjes. Monarkia e bën vendin uniformë dhe të fortë. Demokracia e bën vendin të pavarur dhe të lirë.
Këtu është e rëndësishme që sistemi të mos shkojë në ekstremë, çdo gjë që është ekstremë është e dëmshme, këtu është më e rëndësishme që të drejtat e njeriut të garantohen në shtet sesa sistemi ose forma e qeverisjes.

Gazeta NewBorn:
Shumë faleminderit për bisedën e këndshme.
Ju dëshirojmë të gjitha të mirat dhe një fillim të mbarë të javës.

-Sponzor-